Πρότυπο Κατασκευή - Περίπτερο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης στα Άσπρα Σπίτια

 

Η μελέτη αφορά σε ισόγειο περίπτερο περιβαλλοντικής ενημέρωσης με σκοπό την προαγωγή της περιβαλλοντικής συνείδησης μέσα από την προβολή ερευνητικών δράσεων σχετικών με την επανάχρηση και ανακύκλωση των κατάλοιπων της επεξεργασίας του βωξίτη κατά την παραγωγή αλουμίνας και αλουμινίου. Ταυτόχρονα, το κτίριο αναπτύχθηκε ως πρότυπη εφαρμογή νέων πειραματικών υλικών.

Η πρότυπη κατασκευή σχεδιάστηκε στη βάση ισότιμων αρχών που καθόρισαν την αρχιτεκτονική του ταυτότητα, οι οποίες είναι:

α. η βελτιστοποίηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος,

β. η λειτουργική και αισθητική ένταξή του στο ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό περιβάλλον του οικισμού, με δεδομένη την ιστορική αξία των Άσπρων Σπιτιών, ως μοναδικό ανάλογο έργο του Γραφείου Δοξιάδη,

γ. η ενσωμάτωση της νέας εγκατάστασης στις επιτόπιες συνθήκες της παραλιακής ζώνης και των όμορων δημόσιων χώρων,

δ. η δυνατότητα λειτουργίας του περιπτέρου καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, κάθε μέρα του χρόνου, καθώς και η πρόβλεψη προσαρμογής του στις ανάγκες διαφορετικών αντίστοιχων εκθεσιακών αφηγήσεων και δράσεων επικοινωνίας και ενημέρωσης,

ε. η δημιουργία ενός χώρου που αξιοποιεί τους στεγασμένους και ανοικτούς χώρους εξίσου με τους προβλεπόμενους κλειστούς,

στ. η υλοποίηση ενός διακριτικού αλλά πολλαπλά χρήσιμου νέου χώρου για την καθημερινή ζωή των κατοίκων και επισκεπτών του οικισμού και του Δήμου.

Το Περίπτερο ορίζεται ως ένας τοίχος (εκθεσιακή επιφάνεια) επί της οποίας επικάθεται οριζόντια πλάκα. Ο ίδιος τοίχος (ο «τοίχος του βωξίτη») αποτελεί και κύριο έκθεμα δεδομένου ότι είναι επενδεδυμένος με πρότυπα οικοδομικά υλικά (τούβλα επενδύσεως) που αποτελούν προϊόν των σχετικών ερευνών στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος RemovAL. Η επιλογή αυτή προσφέρει τη δυνατότητα περιορισμού των κλειστών επιφανειών στις όψεις του περιπτέρου (όλοι οι υπόλοιποι τοίχοι μπορούν να είναι γυάλινοι, διαπερατοί οπτικά και ανοιγόμενοι – με συρόμενα ή pivot κουφώματα, αντίστοιχα). 

Ταυτόχρονα, η μοναδική αυτή συμπαγής επιφάνεια ενισχύει την συμβολική – επικοινωνιακή διάσταση της χωρικής αυτής εγκατάστασης (ταύτιση της κατασκευής με το μήνυμα και το περιεχόμενο της έκθεσης) καθώς και την επιδιωκόμενη ελαφρότητα του κτιρίου.

Σημειώνεται ότι στον τοίχο ενσωματώνονται τόσο μέρος των υποστυλωμάτων του Φ.Ο. όσο και λοιπές Η/Μ εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης της λειτουργίας του. Μέρος της επιφάνειάς του βρίσκεται εκτός του στεγασμένου χώρου με σκοπό την φιλοξενία επί αυτής σύνοψης του εκθεσιακού περιεχομένου (για τις ώρες που είναι κλειστός ο χώρος), της σήμανσης του χώρου του περιπτέρου ενημέρωσης καθώς και την διασαφήνιση της γενικής λειτουργικής και αισθητικής οργάνωσης του κτιρίου. Το στοιχείο αυτό ενδυναμώνει την γραμμική πορεία παράλληλα με τον παραλιακό δρόμο και το παρακείμενο γήπεδο ενώ, επιπλέον, ενισχύει τη σύνδεση με την όμορη διαμορφωμένη πλατεία υλοποιώντας υφιστάμενο μονοπάτι ανάμεσα στα ελαιόδεντρα.

Μέρος της επικαλυπτόμενης – οριζόμενης επιφάνειας προσδιορίζεται ως δυνάμει κλειστός, αλλά διάφανος, πρισματικός χώρος. Ο εκθεσιακός τοίχος, εσωτερικός από τη βορεινή πλευρά και εξωτερικός από τη νότια, φιλοξενεί το υλικό περιβαλλοντικής ενημέρωσης εκατέρωθεν και επενδύεται ο ίδιος με ανακυκλωμένα πρότυπα τούβλα. Ο περιορισμένος, ως προς τις διαστάσεις του, κλειστός χώρος του Περιπτέρου, η ‘υλοποιούμενη δόμηση’, διανοίγεται στη φύση και το περιβάλλον του οικισμού και υπ’ αυτήν την έννοια καλλιεργείται το ζητούμενο αίσθημα ευρύτητας και ανοικτότητας.

Ομάδα Έργου: 

Αρχιτεκτονική και Εκθεσιακή Προμελέτη: Μαρία Νικολακάκη, Νίκος Πατσαβός, Αλέξανδρος Πετειναρέλης, Παναγιώτης Κοντάκος

Σύμβουλος Προμελέτης: Απόστολος Πάνος

Οριστική Αρχιτεκτονική Μελέτη κ' Μελέτη Εφαρμογής: Νίκος Πατσαβός, Αλέξανδρος Πετειναρέλης

Φωτορεαλισμός: Γιώργος Ζαφειρόπουλος

Στατική Μελέτη: Σωτήρης Παπαδόπουλος, Βασίλης Χρηστάκης

Η/Μ: Νίκος Καμπύλης

Διαχείριση Έργου, Επίβλεψη Κατασκευής: Χρήστος Γιαννάκης - Αλουμίνιον της Ελλάδος

Ημερομηνία Μελέτης και Κατασκευής: 2021-24. 

Κύριος Έργου: Μυτιληναίος, ΤΕΔ Μεταλλουργίας. 

Χρηματοδότηση: Horizon 2020, Μυτιληναίος. 

Κουφώματα κ΄ Υαλοπίνακες: Alumil, Guardian Glass.

New Publication, "Computational Design – From Promise to Practice", edited by Nicole Gardner, M. Hank Haeusler and Yannis Zavoleas

Computational design is a post-disciplinary pursuit that operates at the intersection of science, engineering, architecture, and design. 
What new strategies, tools, methods, and workfl ows for conceptualising, generating and producing the built environment do and can computational designers use?
Do new opportunities to enhance design agency and realise more sustainable and resilient built environment design outcomes exist when thinking through technology?
How can the industry overcome technical, economic, social, cultural, and regulatory barriers to implement new systems and processes?


Computational Design: From Promise to Practice argues that to realise the full potential of computational design necessitates an approach that brings theory andresearch inquiry into closer dialogue with the realities and conditions of the design, delivery, and production of the built and urban environment as well as its livedexperiences. This book documents an action-research approach that underpins the Computational Design Education and Research program at the University of New South Wales, Australia and that simultaneously combines theory and practice, researchers and industry practioners, and action and refl ection. The innovative range of theoretical positions and projects presented here demonstrate how a synergistic approach to transforming real-world industry challenges into academic research inquiries and learning opportunities can in-turn positively transform the AEC industry and 21st century cities.

More, at publisher's webpage