A Family Residence in Thrakomakedones, Acharnae, Attica, Greece (2023-25)

The project originates from the clients’ request for single-level living and a porous relationship between interior and exterior. The residence adopts the natural slope and linearity of the plot as a generative design parameter. A longitudinal north–south axis orchestrates spatial narrative and movement. Allocating the program into successive zones—from the enclosed garage to the children’s bedrooms, the parents’ bedroom and entrance, and the living area—the new terrain results in four successive functional levels. Sectional articulation produces subtle spatial differentiation while maintaining ground continuity. The differentiation of interior heights according to function plays a central role in shaping spatial experience.

Distinct functional volumes are developing around a series of courtyards, forming autonomous yet interconnected zones of habitation beneath a single continuous roof. Large openings reinforce visual interpenetration, intensifying the desired continuity of inside and outside. The building has been conceived following passive house standards. Thus, the abovementioned syntactic and functional gestures also operate as environmental tools enhancing thermal comfort and natural lighting.

Greenery penetrates the interior through courtyards and the calibrated rhythm of openings, strengthening the legibility of the distinct volumes and sustaining a balanced interplay between built and open space. Walls integrate built-in joinery, while openings operate as spatial membranes. Materiality is restrained and minimal foregrounding proportions and tectonic coherence,translating a clear diagram into a unified modular architectural whole shaped by topography, climate, and everyday life.

Design Management & Project coordination: Ctrl_Space Lab Design Collaborative Platform, following in alphabetical order: 

Architectural Design: Ctrl_Space Lab with Group Form

Project Architects: Nikolas Patsavos & Vassilis Tsesmetzis

Passive House Design: George Inglezakis
Interior & Lighting Design: Thanassis Chairis

Landscape Design: Eva Papadimitriou

Photography: Nikolas Patsavos (pic.1&7) & Vassilis Tsesmetzis (pic. 2-6)

Our Bauxite Residue Experimental Pavilion Nominated by Greece for EU MIES Award 2026

 

Ανασχεδιασμός Διαμερίσματος στην Ακαδημία Πλάτωνος, Μετατροπή σε Χώρο Κατοικίας και Γραφείο

 

Η μελέτη αφορά τον ανασχεδιασμό του συνόλου των εσωτερικών χώρων διαμερίσματος του 2ου ορόφου πολυκατοικίας, στην περιοχή Ακαδημία Πλάτωνος στην Αθήνα.

Βασικός στόχος είναι, μέσω μικρών παρεμβάσεων στην εσωτερική διαρρύθμιση του διαμερίσματος, να αναβαθμιστούν τόσο λειτουργικά όσο και αισθητικά, το σύνολο των χώρων. Το διαμέρισμα αναδιαμορφώνεται ώστε να δημιουργηθεί ένας σύγχρονος χώρος διαβίωσης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ταυτόχρονα και ως χώρος εργασίας.

Αναπροσαρμόζοντας τις τοιχοποιίες του χώρου της κουζίνας επιτυγχάνεται οπτική ενοποίηση με τον χώρο του καθιστικού, ενώ ταυτόχρονα διατηρείται η λειτουργική της αυτονομία. 

Αναδιαμορφώνεται ο τρόπος κυκλοφορίας εντός του διαμερίσματος. Η πρόσβαση στην κουζίνα αλλάζει και γίνεται πλέον από την είσοδο. Επίσης αποκόπτονται οι προσβάσεις στην κουζίνα και την τραπεζαρία από τον διάδρομο, επιτρέποντας νέους αποθηκευτικούς χώρους.

Ζητούμενο της μελέτης ήταν ο χώρος της τραπεζαρίας να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως χώρος εργασίας. Έτσι ο σχεδιασμός  και η χωροθέτηση των επίπλων στο χώρο, γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί εξυπηρετηθεί η διττή του λειτουργία.

Τα αρχικά δάπεδα διατηρούνται σε όλους τους χώρους με εξαίρεση τον χώρο του λουτρού που ανανεώνεται στο σύνολο του.

Το χαρακτηριστικό έντονο μπλε χρώμα αντιστοιχεί στην εταιρική ταυτότητα του graphic designer ιδιοκτήτη. 

Τέλος ανασχεδιάζεται το σύνολο του σταθερού εξοπλισμού (ντουλάπες, βιβλιοθήκες κτλ.).

Ομάδα Μελέτης:

Νίκος Πατσαβός

Θανάσης Χαΐρης

Τρισδιάστατες Απεικονίσεις:

Θανάσης Χαΐρης

Ημερομηνία: 2020

Μετατροπή Ημιυπόγειας Αποθήκης Σε Κατοικία

 

Ζητούμενο:

Μετατροπή υφιστάμενης ημιυπόγειας αποθήκης στην Άνω Ηλιούπολη, κατασκευής 1967, σε χώρο φιλοξενίας. Η κατοικία πρέπει να περιλαμβάνει καθιστικό-χώρο διημέρευσης, τραπεζαρία, κουζίνα, γραφείο, 1 Υ/Δ, λουτρό, αποθήκη, κήπο.

Παρατηρήσεις – Αρχές κ' Χαρακτήρας Πρότασης:

Στην υφιστάμενη κατάσταση, το διαμέρισμα - αποθήκη διαθέτει ενιαίο χώρο (αμέσως μετά την είσοδο) στην ημιυπόγεια στάθμη πολυκατοικίας (το μοναδικό άνοιγμα επικοινωνεί με την όψη στο δρόμο) και σειρά κατακερματισμένων χώρων (υγροί χώροι γύρω από το φωταγωγό και δύο δωμάτια με έξοδο στον ακάλυπτο). Ταυτόχρονα, η χαρακτηριστική οξυκόρυφη μεσο- τοιχία διασπά οπτικό το χώρο. Η εκμετάλλευση των δεδομένων τετραγωνικών χώρων είναι οριακά αποδεκτή (αναλογία διαδρόμων- με ωφέλιμων χώρων 20%).

Λαμβάνοντας υπόψη και δεδομένα όπως το φως, ο αερισμός, η πλήρης κάλυψη του απαιτητικού κτιριολογικού,, ο προσανατολισμός, οι κινήσεις στο χώρο (από μέσα προς τα έξω και εντός της κατοικίας), η οικονομία αλλά και η αρτιότητα της κατασκευής, προκύπτει μια πρόταση που κατά βάση εξασφαλίζει όλα τα παραπάνω κερδίζοντας ωφέλιμο χώρο και επενδύοντας στην αντίληψη των διαδοχικών χωρικών ενοτήτων από τον κάτοικο. Οι νέοι χώροι είναι πιο λογικά κατανεμημένοι και ομαδοποιημένοι ενώ το σχήμα τους είναι καθαρότερο και πιο αξιοποιήσιμο.

Βασικοί Χειρισμοί:

-η πλήρης αντιστροφή των υφιστάμενων χωρικών ενοτήτων.

-η μεσοτοιχία γίνεται αφετηρία ενός νέου οργανωτικού στοιχείου που διατρέχει όλη την ανατολική παρειά και προσφέρει, ανάλογα την περιοχή, τη δυνατότητα για καθιστικό, κουζίνα, αποθήκη και ιματιοθήκη/ λινοθήκη.

-η διαχείριση των επιμέρους χρήσεων όχι ως ανεξάρτητα "δωμάτια" αλλά ως χωρικές ενότητες που αναπτύσσονται κατά μήκος της μεσοτοιχίας (κατά την κίνηση από την είσοδο προς τον ακάλυπτο),

-η επέμβαση στο χώρο του ακάλυπτου που μετατρέπεται σε ένα κοινόχρηστο καθιστικό εξωτερικού χώρου με πράσινο χαμηλών απαιτήσεων συντήρησης.

Ομάδα Μελέτης: Νίκος Πατσαβός, Στέλιος Θεοδούλου, Ελίνα Φουτσιτζόγλου

Έτος Μελέτης: 2016

Πρότυπο Κατασκευή - Περίπτερο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης στα Άσπρα Σπίτια

 

Η μελέτη αφορά σε ισόγειο περίπτερο περιβαλλοντικής ενημέρωσης με σκοπό την προαγωγή της περιβαλλοντικής συνείδησης μέσα από την προβολή ερευνητικών δράσεων σχετικών με την επανάχρηση και ανακύκλωση των κατάλοιπων της επεξεργασίας του βωξίτη κατά την παραγωγή αλουμίνας και αλουμινίου. Ταυτόχρονα, το κτίριο αναπτύχθηκε ως πρότυπη εφαρμογή νέων πειραματικών υλικών.

Η πρότυπη κατασκευή σχεδιάστηκε στη βάση ισότιμων αρχών που καθόρισαν την αρχιτεκτονική του ταυτότητα, οι οποίες είναι:

α. η βελτιστοποίηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος,

β. η λειτουργική και αισθητική ένταξή του στο ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό περιβάλλον του οικισμού, με δεδομένη την ιστορική αξία των Άσπρων Σπιτιών, ως μοναδικό ανάλογο έργο του Γραφείου Δοξιάδη,

γ. η ενσωμάτωση της νέας εγκατάστασης στις επιτόπιες συνθήκες της παραλιακής ζώνης και των όμορων δημόσιων χώρων,

δ. η δυνατότητα λειτουργίας του περιπτέρου καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, κάθε μέρα του χρόνου, καθώς και η πρόβλεψη προσαρμογής του στις ανάγκες διαφορετικών αντίστοιχων εκθεσιακών αφηγήσεων και δράσεων επικοινωνίας και ενημέρωσης,

ε. η δημιουργία ενός χώρου που αξιοποιεί τους στεγασμένους και ανοικτούς χώρους εξίσου με τους προβλεπόμενους κλειστούς,

στ. η υλοποίηση ενός διακριτικού αλλά πολλαπλά χρήσιμου νέου χώρου για την καθημερινή ζωή των κατοίκων και επισκεπτών του οικισμού και του Δήμου.

Το Περίπτερο ορίζεται ως ένας τοίχος (εκθεσιακή επιφάνεια) επί της οποίας επικάθεται οριζόντια πλάκα. Ο ίδιος τοίχος (ο «τοίχος του βωξίτη») αποτελεί και κύριο έκθεμα δεδομένου ότι είναι επενδεδυμένος με πρότυπα οικοδομικά υλικά (τούβλα επενδύσεως) που αποτελούν προϊόν των σχετικών ερευνών στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος RemovAL. Η επιλογή αυτή προσφέρει τη δυνατότητα περιορισμού των κλειστών επιφανειών στις όψεις του περιπτέρου (όλοι οι υπόλοιποι τοίχοι μπορούν να είναι γυάλινοι, διαπερατοί οπτικά και ανοιγόμενοι – με συρόμενα ή pivot κουφώματα, αντίστοιχα). 

Ταυτόχρονα, η μοναδική αυτή συμπαγής επιφάνεια ενισχύει την συμβολική – επικοινωνιακή διάσταση της χωρικής αυτής εγκατάστασης (ταύτιση της κατασκευής με το μήνυμα και το περιεχόμενο της έκθεσης) καθώς και την επιδιωκόμενη ελαφρότητα του κτιρίου.

Σημειώνεται ότι στον τοίχο ενσωματώνονται τόσο μέρος των υποστυλωμάτων του Φ.Ο. όσο και λοιπές Η/Μ εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης της λειτουργίας του. Μέρος της επιφάνειάς του βρίσκεται εκτός του στεγασμένου χώρου με σκοπό την φιλοξενία επί αυτής σύνοψης του εκθεσιακού περιεχομένου (για τις ώρες που είναι κλειστός ο χώρος), της σήμανσης του χώρου του περιπτέρου ενημέρωσης καθώς και την διασαφήνιση της γενικής λειτουργικής και αισθητικής οργάνωσης του κτιρίου. Το στοιχείο αυτό ενδυναμώνει την γραμμική πορεία παράλληλα με τον παραλιακό δρόμο και το παρακείμενο γήπεδο ενώ, επιπλέον, ενισχύει τη σύνδεση με την όμορη διαμορφωμένη πλατεία υλοποιώντας υφιστάμενο μονοπάτι ανάμεσα στα ελαιόδεντρα.

Μέρος της επικαλυπτόμενης – οριζόμενης επιφάνειας προσδιορίζεται ως δυνάμει κλειστός, αλλά διάφανος, πρισματικός χώρος. Ο εκθεσιακός τοίχος, εσωτερικός από τη βορεινή πλευρά και εξωτερικός από τη νότια, φιλοξενεί το υλικό περιβαλλοντικής ενημέρωσης εκατέρωθεν και επενδύεται ο ίδιος με ανακυκλωμένα πρότυπα τούβλα. Ο περιορισμένος, ως προς τις διαστάσεις του, κλειστός χώρος του Περιπτέρου, η ‘υλοποιούμενη δόμηση’, διανοίγεται στη φύση και το περιβάλλον του οικισμού και υπ’ αυτήν την έννοια καλλιεργείται το ζητούμενο αίσθημα ευρύτητας και ανοικτότητας.

Ομάδα Έργου: 

Αρχιτεκτονική και Εκθεσιακή Προμελέτη: Μαρία Νικολακάκη, Νίκος Πατσαβός, Αλέξανδρος Πετειναρέλης, Παναγιώτης Κοντάκος

Σύμβουλος Προμελέτης: Απόστολος Πάνος

Οριστική Αρχιτεκτονική Μελέτη κ' Μελέτη Εφαρμογής: Νίκος Πατσαβός, Αλέξανδρος Πετειναρέλης

Φωτορεαλισμός: Γιώργος Ζαφειρόπουλος

Στατική Μελέτη: Σωτήρης Παπαδόπουλος, Βασίλης Χρηστάκης

Η/Μ: Νίκος Καμπύλης

Διαχείριση Έργου, Επίβλεψη Κατασκευής: Χρήστος Γιαννάκης - Αλουμίνιον της Ελλάδος

Ημερομηνία Μελέτης και Κατασκευής: 2021-24. 

Κύριος Έργου: Μυτιληναίος, ΤΕΔ Μεταλλουργίας. 

Χρηματοδότηση: Horizon 2020, Μυτιληναίος. 

Κουφώματα κ΄ Υαλοπίνακες: Alumil, Guardian Glass.

Νέα Κατοικία - Ξενώνας στη Σίφνο

Η νέα κατοικία - ξενώνας αποτελεί συνέχεια υφιστάμενης κύριας ισόγειας κατοικίας, η κατασκευή της οποίας ολοκληρώθηκε πρόσφατα εντός του ίδιου οικοπέδου. Η μελέτη συντάσσεται επί των ιδίων αξόνων κίνησης που εξυπηρετούν την υφιστάμενη κατοικία. Αποσκοπεί, αφενός στην κάλυψη των αυξημένων αναγκών διαμονής και φιλοξενίας της πολυμελούς ευρύτερης οικογένειας των ιδιοκτητών, αφετέρου στην ανάπτυξη ενός νέου κοινόχρηστου, προστατευμένου από τον έντονο αέρα και τον ήλιο, υπαίθριου χώρου διαβίωσης μεταξύ της νέας και της υφιστάμενης οικίας. Υπ’ αυτήν την έννοια, η νέα κατοικία έρχεται να ολοκληρώσει την εγκατάσταση της υφιστάμενης κατοικίας στο οικόπεδο μέσα από την αναβάθμιση των εξωτερικών της χώρων.

Για να αποφευχθεί μια ενιαία επιμήκης και μονότονη συνολική κύρια όψη, η υλικότητα των όψεων της νέας κατασκευής διαφοροποιείται. Οι όψεις της υφιστάμενης κατοικίας είναι επιχρισμένες και χρωματισμένες με χρώμα λευκό. Αντίθετα, η νέα κατοικία επενδύεται εξωτερικά αλλά όχι συνολικά με τοπική λίθο η οποία προέρχεται από την εκσκαφή για την θεμελίωση της κατοικίας. Το ανώτερο τμήμα των όψεων της νέας κατοικίας διαφοροποιείται υλικά και δημιουργείται μια επιχρισμένη «στέψη» η οποία δηλώνει και κατασκευαστικά το σημείο όπου φτάνουν τα δοκάρια του φέροντος οργανισμού.

Προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ενιαίο σύνολο μεταξύ νέας και υφιστάμενης κατασκευής, στην όψη της νέας κατοικίας προς την υπάρχουσα κύρια (όψη «Δ» - βορειοδυτική) προβλέπονται ξύλινα κουφώματα pivot και ξύλινα παρασυρόμενα παντζούρια με οριζόντιες περσίδες με στόχο την χωρική, λειτουργική και αντιληπτική, ενοποίηση του όμορου υπαίθριου καθιστικού με το εσωτερικό της νέας κατοικίας. Η σχέση αυτή διαβαθμίζεται ανάλογα τον αριθμό των παντζουριών και των κουφωμάτων που θα επιλέγουν, κάθε φορά, οι χρήστες να ανοίγουν, με πρώτη και πιο άμεση δυνατότητα την ενοποίηση της κουζίνας με την υπαίθρια τραπεζαρία κάτω από την προβλεπόμενη pergola. 

Επιπρόσθετα, η μελέτη περιλαμβάνει την προσθήκη μιας κολυμβητικής δεξαμενής η οποία δημιουργεί επίσης έναν κοινό χώρο δραστηριότητας με την υφιστάμενη οικία. Η κολυμβητική δεξαμενή θα χρησιμοποιεί αποκλειστικά νερό που θα συλλέγεται από τη διαχείριση των ομβρίων του οικοπέδου και δεν θα είναι συνδεδεμένη με το δημόσιο δίκτυο ύδρευσης προκειμένου να αποφευχθεί η κατασπατάληση πολύτιμων πόρων.

Στον αύλειο χώρο της κατοικίας κατασκευάζεται pergola από φυσική ξυλεία, ενώ διαμορφώνεται εξωτερική σκάλα ανόδου στις ανώτερες στάθμες του οικοπέδου παράπλευρα του άξονα εισόδου. 

Ομάδα Μελέτης:

Συντονισμός: Νίκος Πατσαβός, Αρχιτεκτονική Μελέτη: Μαρία Νικολακάκη, Νίκος Πατσαβός, Θανάσης Χαΐρης (Ctrl_Space Lab)και Νίκος Δάβαρης.

Στατική Μελέτη: MV Μελετητική, Μανώλης Μάνιος, Η/Μ: ConAP Τεχνική-Μελετητική, Παναγιώτης Πλιάκας.

Αθλητικός - Πολιτιστικός Πολυχώρος κ' Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης στα Καμίνια του Πειραιά

Τα Καμίνια αποτελούν μια από τις πιο γνωστές εργατικές και λαϊκές συνοικίες του Πειραιά, η οποία  εκτείνεται στο πίσω μέρος του καπνεργοστασίου Κεράνη, από την Πειραιώς μέχρι την περιοχή του Ρετσίνα και δυτικά συνορεύει με την Παλαιά Κοκκινιά.

 
Το έργο αυτό σχεδιάστηκε με γνώμονα την κάλυψη μέρους των κοινωνικών αναγκών που εντάθηκαν στο περιβάλλον των πολλαπλών κρίσεων. Σημαντικό ρόλο στην τεκμηρίωση και ανάπτυξη της μελέτης έπαιξε η δημόσια διαβούλευση με τους φορείς της πόλης και τους κατοίκους. Οι νέοι χώροι που θα προσφέρει στην περιοχή των Καμινίων δύνανται να συμβάλλουν σημαντικά στην αναβάθμιση του δημόσιου χώρου και των κοινωνικών δομών του Δήμου. Διαμορφώνεται ένας δημόσιος χώρος σύγχρονος και προσβάσιμος, χώρος έκφρασης, άθλησης, δημιουργίας για όλους και παροχής υπηρεσιών κοινωνικής ένταξης.

Η μελέτη ακολούθησε τις ακόλουθες αρχές:
1. Την ανάδειξη του δημόσιου και ανοικτού χαρακτήρα του χώρου.
2. Τον σεβασμό της κλίμακας και του χαρακτήρα της περιοχής.
3. Την υιοθέτηση αρχών βιοκλιματικού σχεδιασμού και λύσεων που βελτιώνουν την προσαρμογή του δομημένου περιβάλλοντος στην κλιματική αλλαγή.
4. Την ανταπόκριση στις κτιριολογικές απαιτήσεις αδειοδότησης των ειδικών χρήσεων. 

[κείμενο αναφοράς, Δρ. Αρχιτέκτων Μηχανικός Σοφία Τσάδαρη]

Συνεργασία του Ctrl_Space Lab (Νίκος Πατσαβός, Βασίλης Τσεσμετζής) στην αρχιτεκτονική μελέτη.

Συμμετοχή σε με μια υπέροχη και σημαντική ομάδα έργου:

Σοφία Τσάδαρη (Συντονίστρια Έργου), Θάνος Ανδρίτσος, Σοφία Τσάδαρη (Αρχιτεκτονική Μελέτη), Γεωργία Βασιλακοπούλου, Νίκος Μουγιάκος (Στατική Μελέτη), Παναγιώτης Μαραγιάννης (Γεωτεχνική και Μελέτη Θεμελίωσης), Λίλια Μπαρτζιώκα, Ρούλα Αντωνίου (Η/Μ Μελέτη), Χρήστος Σπανός (τεύχη δημοπράτησης του έργου).

Λοιποί Συνεργάτες: Γιώργος Ζαφειρόπουλος (Φωτορεαλισμός), Μαρία Σκάγιαννη (Αρχιτεκτονικά).

Ημερομηνία Σύνταξης Προμελέτης και Οριστικής Μελέτης: 2021-22

Κύριος του έργου: Δήμος Πειραιά

Digital Doxiadis: Parametric Thinking for Human Settlements Publication

Ctrl_Space Lab members Alexandros Peteinarelis and Nikolas Patsavos participated at the 5th Formal Methods in Architecture in Porto with a presentation on "Digital Doxiadis: Parametric Thinking for Human Settlements", following a critical re-appraisal of Ctrl_Space Lab's research workshop at the Center for Mediterranean Architecture back in 2015.

The lecture given and the discussion following it may be viewed at the following link:

https://www.youtube.com/watch?v=UuoDC6RXZao 

The relative research was published with Springer and may be accessed here:

https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-030-57509-0_6

This paper presents the output of ‘Digital Doxiadis: Parametric thinking for Human Settlements’, an architectural design workshop that took place in Chania on July 2015 with 25 participants. It was part of a two-year preliminary research project on the future of Doxiadis’ unique European industrial settlement and based on the findings of two intensive workshops in Aspra Spitia and Athens on January 2015 and April 2015. One of its main goals was to bring Doxiadis’s approach on the study and development of human settlements in the context of contemporary tools and associative parametric modeling. Custom design tools attempt to simulate the function and evolution of Aspra Spitia in Boeotia combined with industrial districts, assuming programmatic benefits through the application of selected cluster theory concepts, expressed as spatial rules. Reflecting on the experience and the workshop results, we suggest that employing procedural parametric master planning offers the possibility of revisiting Doxiadis’ pioneering analysis-based and data-driven anthropocentric ekistics, while the advantage of calculating directly output data for every design choice taken augments the design process, shifting beyond the flexible urban configuration parametric model into an informed spatial exploration and quantitative decision-making tool.

keywords: #parametric modelling, #Doxiadis, #Ekistics

Material Matters vol.2 - cAlture: Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον

cAlture: Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον
Νίκος Πατσαβός, αρχιτέκτων 
Ctrl_Space Lab

Το αρχιτεκτονικό περιοδικό ek έχει θεσµοθετήσει από το 2019 ετήσιο κύκλο ηµερίδων που αφορούν στη σηµασία της υλικότητας στην αρχιτεκτονική και κατασκευαστική παραγωγή της χώρας µας.

“Το κάθε υλικό φέρει το δικό του µήνυµα”

Frank Lloyd Wright

Στόχος των εκδηλώσεων αυτών είναι η ανάδειξη της σηµασίας µιας σειράς συγχρόνων και παραδοσιακών υλικών στην απόδοση της µορφής, της λειτουργίας και του νοήµατος, εντέλει, για την αρχιτεκτονική, µέσα από τις θεωρητικές προσεγγίσεις και το έργο Ελλήνων αρχιτεκτόνων. Οι παρουσιάσεις θα εστιάσουν στην ιστορία του κάθε υλικού, τα κατασκευαστικά και εκφραστικά του χαρακτηριστικά αλλά και τις δυνατότητες αξιοποίησής του µε νέους όρους µέσω της εξέλιξης της τεχνολογίας και της οικονοµίας.


Η δεύτερη ηµερίδα που θα πραγµατοποιηθεί στις 12 Ιουνίου του 2020 στο ΚΠΙΣΝ είναι αφιερωµένη σε ένα σηµαντικό υλικό της ελληνικής βιοµηχανίας µε ιδιαίτερο κατασκευαστικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον στις εφαρµογές του: το αλουµίνιο.

Το Ctrl_Space Lab Architecture.Research συμμετέχει με την παρουσίαση του Νίκου Πατσαβού με τίτλο: "cAlture: Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον".

Η εισήγηση επιχειρεί να παρουσιάσει τα κύρια στοιχεία μιας αναγκαίας στρατηγικής θεώρησης του αλουμινίου στην ελληνική αρχιτεκτονική κουλτούρα. Πέρα από την επισήμανση των δυνατοτήτων και προκλήσεων του σύγχρονου πλαισίου, συντίθενται αναφορές στην υπερπεντηκονταετή ιστορία του υλικού, με έμφαση στην αναζήτηση του συνολικού του αποτυπώματος και αντίκτυπου στην οικονομία, το περιβάλλον και την κοινωνία. Τελικός σκοπός είναι μια τεκμηριωμένη, όσο και τολμηρή, συζήτηση για τα επόμενα πενήντα χρόνια. Τα παραπάνω βασίζονται στην πρόσφατη ερευνητική συνεργασία του Ctrl_Space Lab με την Αλουμίνιον της Ελλάδος. Στοιχεία της έρευνας έχουν αναπτυχθεί μαζί με το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα "Μεταβιομηχανικός Σχεδιασμός" του Τμ. Αρχιτεκτόνων του Παν. Θεσσαλίας, με τη Σχολή Αρχιτεκτόνων ΠΚ και το ΚΑΜ - Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου. 

New Publication, "Computational Design – From Promise to Practice", edited by Nicole Gardner, M. Hank Haeusler and Yannis Zavoleas

Computational design is a post-disciplinary pursuit that operates at the intersection of science, engineering, architecture, and design. 
What new strategies, tools, methods, and workfl ows for conceptualising, generating and producing the built environment do and can computational designers use?
Do new opportunities to enhance design agency and realise more sustainable and resilient built environment design outcomes exist when thinking through technology?
How can the industry overcome technical, economic, social, cultural, and regulatory barriers to implement new systems and processes?


Computational Design: From Promise to Practice argues that to realise the full potential of computational design necessitates an approach that brings theory andresearch inquiry into closer dialogue with the realities and conditions of the design, delivery, and production of the built and urban environment as well as its livedexperiences. This book documents an action-research approach that underpins the Computational Design Education and Research program at the University of New South Wales, Australia and that simultaneously combines theory and practice, researchers and industry practioners, and action and refl ection. The innovative range of theoretical positions and projects presented here demonstrate how a synergistic approach to transforming real-world industry challenges into academic research inquiries and learning opportunities can in-turn positively transform the AEC industry and 21st century cities.

More, at publisher's webpage 

Χωρικές Στρεβλώσεις, Anthony Vidler

Οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Θεσσαλίας, σας προσκαλούν στην πρώτη παρουσίαση της νέας έκδοσης με τίτλο «Χωρικές Στρεβλώσεις: Τέχνη, Αρχιτεκτονική και Άγχος στον Σύγχρονο Πολιτισμό», του Anthony Vidler, παρουσία του συγγραφέα.

Επιστημονική επιμέλεια έκδοσης: Νίκος Πατσαβός
Μετάφραση: Βαγγέλης Μπεκιαρίδης, Νίκος Πατσαβός

Χαιρετισμοί:
Αλέξανδρος Μαζαράκης-Αινιάν, Διευθυντής Παν. Εκδόσεων Θεσσαλίας, Τμ. Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Παν. Θεσσαλίας
Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Τμ. Αρχιτεκτόνων Παν. Θεσσαλίας

Στην συζήτηση για το βιβλίο συμμετέχουν:
Anthony Vidler, Cooper Union School of Architecture
Γιώργος Πανέτσος, Τμ. Αρχιτεκτόνων Παν. Πατρών
Αριάδνη Βοζάνη, Σχ. Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ
Θανάσης Μουτσόπουλος, Τμ. Αρχιτεκτόνων Πολ. Κρήτης
Αριστοτέλης Δημητρακόπουλος, Τμ. Αρχιτεκτόνων Παν. Ιωαννίνων
Κωνσταντίνος Βασιλείου, Τμ. Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης ΑΣΚΤ
Βαγγέλης Μπεκιαρίδης, Αρχιτέκτονας, συν-μεταφραστής έκδοσης

Συντονισμός συζήτησης:
Νίκος Πατσαβός, Αρχιτέκτονας, επιμελητής και συν-μεταφραστής έκδοσης

Η εκδήλωση είναι ανοικτή στο κοινό.

Τα δοκίμια αυτού του βιβλίου ακολούθησαν, και σε κάποιο βαθμό συμπλήρωσαν, την προγενέστερη μελέτη για "Το Αρχιτεκτονικό Ανοίκειο" που είχε εκδοθεί οκτώ χρόνια νωρίτερα. Κοινή αφετηρία και των δύο ήταν η εμφανής πολιτιστική επίδραση της ανάδυσης της ψυχανάλυσης ως μέσο αντιμετώπισης της μοντέρνας αποξένωσης, ξεκινώντας από τα τέλη του 20ου αιώνα με τον Freud και καταλήγοντας στην επαναδιατύπωση των αρχών της από τον Lacan κατά την δεκαετία του 1960. Ωστόσο, ενώ η θεωρία του ανοίκειου αφορούσε ειδικότερα τον εσωτερικό της χώρο, οι θεωρήσεις της παρούσας συλλογής αναφέρονται στις αστικές επιπλοκές της ψυχανάλυσης, τις διάφορες «φοβίες» που συνδέθηκαν αρχικά με την ταραχώδη εμπειρία της νέας μητρόπολης, τους ανοιχτούς της χώρους και τους εσωτερικούς της περιορισμούς.

Οι "Χωρικές Στρεβλώσεις" ξεκινούν με μια ανίχνευση των εννοιών της αγοραφοβίας και της κλειστοφοβίας παράλληλα με την ανάδυση του δυναμικού χώρου στην αρχιτεκτονική σκέψη. Ακολουθεί μια σειρά αναλύσεων αρχιτεκτονικών και καλλιτεχνικών έργων, σε διάφορα εικαστικά και πλαστικά μέσα, για τα οποία υπήρχε φαινομενικά η ανάγκη μιας νέας ερμηνείας εκτός του συνηθισμένου αναλυτικού πλαισίου της ιστορίας της τέχνης. Τα έργα αυτά δεν επιλέχθηκαν ως τα πλέον αντιπροσωπευτικά αντικείμενα της παγκόσμιας σταρ-αρχιτεκτονικής. Αντίθετα, επικεντρώθηκα στο έργο καλλιτεχνών και αρχιτεκτόνων που διαπραγματεύτηκαν τη φύση του μοντέρνου δημόσιου χώρου.

Από τον πρόλογο του Anthony Vidler για την ελληνική έκδοση

Φωτογραφία Εξωφύλλου: Σοφιανός Δραπανιώτης
Σχεδιασμός Έκδοσης: Σοφία Μελαχροινάκη

Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την εκδήλωση, πατήστε εδώ

Ο Anthony Vidler έχει διατελέσει Κοσμήτορας, Πρόεδρος και Καθηγητής στην Cooper Union, το UCLA, το Cornell, το Yale και το Princeton. To εκτενέστατο συγγραφικό του έργο έχει δημοσιευτεί από το MIT Press και τον ελβετικό οίκο Birkhauser ενώ έχει μεταφραστεί στα γαλλικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά και τα ελληνικά. Κριτικές του μελέτες έχουν παρουσιαστεί, μεταξύ άλλων, στα σημαντικότερα περιοδικά αρχιτεκτονικής και τέχνης,όπως Architectural Design, Perspecta, Oppositions, Princeton Arts Journal,Artforum,Skyline,Lotus International, ArtCriticism, AAFiles, Quaderns d'Arquitectura i Urbanisme, Domus, Perspecta, Assemblage, Cahiers du CCI, A+U,Ottagono, Progressive Architecture, Journal of Architectural Education, ANY, Art Bulletin, Grey Room, Artforum, October, Architectural Review, Log, Critique κ.ά.